آدولف هيتلر سومين فرزند از سومين ازدواج يك گمركچي دون پايه 54 ساله اتريشي به نام "آلويي هيتلر" بود. در 20 آوريل 1889  در يك شهر مرزي اتريش به دنيا آمد. نامش را "آدولف" به معناي "گرگ نجيب"  گذاشتند. پدر مردي تندخو ، لجباز ، خشن و دائم الخمر و مستبد بود. مادر "كلارا پولتسل" كه قبل از ازدواج به شغل پيشخدمتي مشغول بود زني مهربان بود كه 23 سال از شوهرش كوچكتر بود و دائما با او نزاع ي كرد...

برگرفته از : تاريخ تمدن  ويل دورانت – جلد دوم : يونان باستان – كتاب اول -  فصل ششم

آن سوي ساموس، نزديك خليج كائوستروس، مهمترين شهر يونيا افسوس قرار داشت . برجسته ترين فرزند افسوس، هراكليتوس، معروف به ((حكيم گريان)) است. وي كه در حدود سال 530 از خانداني اشرافي برخاست، دموكراسي را ناروا شمرد، و گفت: ((بدان بسيارند و نيكان اندك)) ، و ((آن كس كه از ديگر مردم بهتر باشد، در نظر من، به تنهايي با ده هزار مرد برابر است)). با اين وصف، هراكليتوس با هيچ كس، حتي با اشراف و زنان و دانشمندان، بر سر مهر نبود.

برگرفته از : تاريخ تمدن  ويل دورانت – جلد دوم : يونان باستان – كتاب اول -  فصل پنجم

 در بحبوحه  كشاكش بین اغنیا و فقرای آتن ،  مردي به نام سولون به پا خاست و، بدون جبر يا حتي سخنان شديداللحن، ثروتمندان و فقرا را به نحوي يكسان قانع كرد كه اختلافات موجود را فيصله دهند و با يكديگر سازش كنند. اين سازش در آتن به طوري صورت گرفت كه نه تنها از هرج و مرج جلوگيري كرد، بلكه نظم سياسي و اقتصادي نويني به جاي نظام پيشين نشانيد. براستي نهضت سولون يكي از معجزات اميدبخش تاريخ بود.

نوجوان اسپارتي، برخلاف نوجوان آتني، از استحمام طرفي نمي بست، زيرا به نظر اسپارتيان، بدن، بر اثر شستشو و تدهين، به نرمي وسستي ميگرايد، در صورتي كه هواي سرد و خاك پاكيزه بدن را تقويت ميكند.

نوجوان اسپارتي، زمستان و تابستان، در فضاي باز ميخوابيد، و بسترش از شاخه‌هاي درختاني كه در ساحل رود مي روييد ساخته ميشد. جوان اسپارتي تا سي سالگي با همسالان خود در لشكرگاه به سر ميبرد و از آسايش خانگي بركنار بود.

برگرفته از : تاريخ تمدن  ويل دورانت – جلد دوم : يونان باستان – كتاب اول -  فصل دوم

Schliemann

در سال 1822، پسري در آلمان زاده شد كه مقدر بود كاوشكاري باستانشناسان را به صورت يكي از حوادث پرشور قرن خود درآورد. پدرش به تاريخ باستان عشقي داشت و او را با داستانهايي كه هومر درباره محاصره تروا و آوارگيهاي اودوسئوس (اوليس) به نظم كشيده بود، به بار آورد. 

« با اندوه فراوان از او شنيدم كه تروا كاملا منهدم شده، چندانكه از صحنه روزگار برخاسته واثري هم به جا نگذاشته است.»