این طنز در زمان ریاست جمهوری خاتمی  توسط طنز نویس برجسته نبوی نوشته شده است :

آمريکا با ايجاد آزادي اخلاقي کاري کرده است که مردم به فساد و فحشا روي بياورند اما جمهوري اسلامي از طريق محدوديت اخلاقي کاري کرده است که مردم به فساد و فحشا روي مي آورند.

در ايران اول قدرت سياسي پيدا مي کنند بعد پولدار مي شوند، در آمريکا اول پولدار مي شوند بعد قدرت سياسي پيدا مي کنند.

رئيس جمهور آمريکا يک گاوچران بيسواد است، اما کشورش پيشرفت علمي مي کند، رئيس جمهور ما يک فيلسوف است اما پيشرفت علمي نمي کنيم.

ما گذشته مان عظيم است، حال مان خراب است و آينده مان نامعلوم است. آنها گذشته شان نامعلوم است، حال شان بد نيست و آينده شان مشخص است.

مردم ما در جريان ريز و درشت اخبار جهان هستند ولي نقشي در حکومت ندارند، اما آمريکاييها در جريان مسائل کشور خودشان هم نيستند ولي نقش تعيين کننده در سرنوشت شان دارند.

در آمريکا گروهي عظيم با فکر کردن يک کشور بزرگ را اداره مي کنند. و در کشور ما گروهي عظيم با فکر کردن جلوي اداره يک کشور بزرگ را مي گيرند.

در آمريکا هرکس کار جديدي بکند يا فکر تازه اي داشته باشد خوشبخت مي شود، در ايران هر کس کار جديدي بکند يا فکر تازهاي به سرش بزند بيچاره مي شود.

آمريکا کشور فردگرايي است اما همه چيز با سيستم اداره مي شود، در کشور ما فردگرايي ممنوع است، هيچ سيستمي هم وجود ندارد.

در آمريکا هر کسي هر غلطي بخواهد مي کند دولت هم کاري به کارش ندارد، در ايران حکومت هر غلطي خواست مي کند، کسي هم کاري به کارش ندارد.

در هر دو کشور رسانه ها در شکل دادن به افکار عمومي نقش دارند. در آمريکا اين رسانه ها وجود دارند اما در ايران اين رسانه ها مدتهاست نابود شده اند.

در هر دو کشور مردم اعتقادات ديني دارند، در يکي مردم مي خواهند بروند بهشت، اما در ديگري حکومت به زور قصد دارد همه را به بهشت بفرستد .