تبليغاتX

گزيده مقالات علمي - فلسفي - روانشناسي - اجتماعي

آرمان و اندیشه
بهتر است به جای لعنت فرستادن به تاريكی، شمعی بيفروزي. ولو نتواني بالاي كوه بروي،در دره نمان.



 

  از شاعر انگليسي راديارد کيپلينگ 1936 ــ  1856  

 

 

 اگر بتوانی خونسرد باقی بماني،

                  وقتی دوروبری ها خونسرديشان را از دست داده اند،

                                                  و تو را مقصر ميدانند.

 

اگر بتوانی به خود اعتماد کني،

                 وقتی همه بتو شک دارند،

                                       اما برای ترديد هم جايی بگذاري.

 

اگر بتوانی صبور باشی و از صبوری خسته نشوي

                                        يا دروغ بشنوی و دروغ نگويي

                                يا مورد تنفر باشی و به نفرت راه ندهي

            و با اين وجود، از خودراضی نباشی و از بالا سخن نگويي.

 

اگر بتوانی آرزو کني

                             ولی آرزو را سرور خود نسازي.

 

اگر بتوانی بيانديشي

                                   ولی انديشه را هدف نداني.

 

اگر بتوانی با پيروزی و فاجعه روبرو شوي

                   و با هر دوی اين فريب ها به يکسان برخورد کني.

 

اگر بتوانی تحريف سخن خود را

                   توسط ناکسان، که از آن برای نادانان تله ميسازند،

                                                            تحمل کني،

          و از بين رفتن آنچه که برايش زندگی ات را داده اي، ببيني

       و دوباره کمر خم کني، و با ابزار فرسوده ات از نوع بسازيش.

 

اگر بتوانی آنچه که داری را

                            بر روی شير يا خط يک سکه شرط ببندي

                                                               و ببازی

                               و دوباره از نو آغاز کني

                             و دربارهً باخت خود سخن به لب نياوري.

 

اگر بتوانی قلب و عصب و بازوانت را،

                                            هنگاميکه از پا افتاده اند،

             به خدمت خود بياوري

            و تا آنجا که چيزی جز ارادهً پايداری برايت باقی نمانده

                                                             بايستي.

 اگر بتوانی با مردم همدم شوي

                         و شرف خود را نگاهداري،

                            يا با شاهان قدم برداری  

                        و حس زمينی خود را از دست ندهي.

 

اگر دشمن و دوست قادر به آزارت نباشند.

 

اگر همه بتوانند برويت حساب کنند،

                                         اما نه بيش از اندازه.

 

اگر بتوانی دقيقهً سنگدل را

                                با شصت ثانيهً تلاش پر کني.

 

      

آنزمان، زمين و هرچه در آنست، از آن تو خواهد بود

                           و بيشتر

                           آنزمان يک مرد خواهی بود.....پسرم.

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم بهمن 1386  |