لازمه اكتشاف واقعي، نه فقط جست وجوي چشم اندازهاي جديد، بلكه كسب بينش تازه است.  (مارسل پروست)

چند تكنولوژي كه در چند سال آینده به بهره برداری می رسند. (به نقل از سایت بی بی سی )

 مترجم گفتار اتوماتيك  

برخي كارشناسان اجتماعي مدعي اند كه ارتباطات از طريق كامپيوتر موجب اختلال در ارتباط هاي شخصي شده است. اما محققان IBM در آستانه استفاده از كامپيوترها براي نزديك تر كردن مردم به هم به كمك سيستمي هستند كه كلام گفته شده را در هوا ترجمه مي كند.
در حال حاضر نمونه اي مقدماتي از اين دستگاه را ساخته است: كامپيوتر لپ تاپي كه از نرم افزار شناسايي گفتار براي پردازش واژه هاي گفته شده به متن استفاده مي كند، سپس الگوريتم هاي پيچيده ترجمه اين متن را به زبان دوم بر مي گردانند و در مرحله آخر كامپيوتر براي «گفتن» عبارت ترجمه شده از تكنولوژي متن به گفتار بهره مي گيرد. البته  اين نمونه اوليه تنها با زبان هاي انگليسي و چيني ماندارين (زبان چيني رسمي) كار مي كند. علت انتخاب اين زبان ها از سوي تيم IBM تا اندازه اي به خاطر تعداد زياد افرادي است كه به اين دو زبان صحبت مي كنند، علت ديگر اين است كه آنها فاحش ترين تفاوت ها را در هر پارامتر زبان شناسي نشان مي دهند. اين تكنولوژي مستقل از زبان است: يعني هر زمان كه احساس نياز شد به سرعت مي توان آن را در مورد هر دو زبان ديگري نيز به كار برد.

درمان آسيب نخاعي
زيست شناسان از مدت ها پيش مي دانستند كه اعصاب پيراموني (مثل آنهايي كه در دست ها و پاها وجود دارند) گاهي اوقات پس از آسيب ديدگي دوباره رشد مي كنند اما اين مسئله رشته هاي عصبي موجود در نخاع و مغز را دربر نمي گيرد. امروزه محققان به دنبال روشي براي فائق آمدن بر موانع طبيعي رشد اعصاب و كمك به بيماراني هستند كه از آسيب هاي نخاعي يا سكته رنج مي برند. یک عصب شناس دانشگاه  يال، در اواخر دهه ۱۹۹۵ پروتئيني در غشاي محافظ سلول هاي عصبي موسوم به نوگو (Nogo) را كه مانع از ظرفيت توليد مثل رشته هاي عصبي مغز و نخاع مي شود،  شناسايي كرد . وي به دنبال يافتن راهي براي جلوگيري از اين گيرنده و در نتيجه دادن اجازه رشد دوباره به رشته هاي عصبي، از سال ۲۰۰۱ با كمپاني بايوژن همكاري مي كند. آنها چندين داروي پروتئيني مطرح كرده اند كه مي تواند تا يك هفته پس از آسيب ديدگي به نخاع تزريق شود.  در واقع اين فرايندي است كه مي تواند راهگشای راه اندازي ترميم در نخاع انسان باشد.

  دستگاه های پزشکی فرا صوت مينياتوري

 در آینده  «پزشك دست در جيب خود مي برد و دستگاهي را بيرون مي كشد و روي شاه رگ گردن مي گذارد تا جريان خون را ببيند، يا با گذاشتن آن روي قلب حركتش را زير نظر بگيرد»كليد معما جانشين كردن موادي كه امروزه در مبدل ها به كار مي روند با آرايش هايي از «پوست طبل» هاي ميكروسكوپي از جنس سيليكون است.
امواج صوتي كه به واسطه بر هم كنش امواج فراصوت با بدن توليد شدند باعث ارتعاش اين طبل هاي كوچك و حركت بارهاي الكتريكي از طريق سيليكون مي شود. سپس اين بار الكتريكي اندازه گيري و تبديل به تصاوير خواهد شد. استفاده از سيليكون به جاي مواد پيزوالكتريك قديمي كه براي تبديل امواج صوت به لوازم الكترونيكي اضافي نياز دارد به اين معني است كه تجهيزات الكترونيكي بيشتري را مي توان در مبدل گردهم آورد و در نتيجه دستگاه جمع و جورتري به وجود آورد. براساس تكنولوژي سيليكون مي توان اسكن هاي گوناگوني از نمايش سه بعدي جنين گرفته تا اسكن رگ ها را انجام داد.
Technology Review, Nov. 2003

ایجاد بکرزائی در موشهای ماده

پژوهشگران با دستکاری ژن های تخمک موش، اين حيوان را بدون آنکه حاوی ژن های موش نر باشد آفريدند.

چنين فرآيندی به طور طبيعی در توليد مثل حشرات، خزندگان و ماهی ها روی می دهد و به بکرزايی (parthenogensis) موسوم است، اما امکان انجام آن در پستانداران تاکنون غيرممکن فرض می شد.

تمامی پستانداران حاصل جفتگيری ميان نر و ماده هستند بنابراين جنين پستانداران هميشه حاوی مخلوطی از ژن های نر و ماده است.

ژن های نر و ماده که يک پستاندار از والدين خود به ارث می برد رفتارهای متفاوتی دارند، بنابراين وجود هر دو ضروری است. اما دانشمندان کره ای و ژاپنی با اصلاح برخی از ژن های موش ماده بر این مشکل فائق آمده اند.

آنها به اين ترتيب موفق شدند موشی را که مرکب از مواد ژنتيکی دو موش ماده است بيافرينند.

اما پژوهشگران پس از صدها مورد تلاش تنها موفق به توليد يک موش سالم شدند، و می گويند مشکلات تکنيکی و اخلاقی، مانع آزمايش چنين فرآيندی برای توليد مثل انسان خواهد شد.

مشکل مردان شش میلیون دلاری آینده

 ناسا به این نتیجه رسیده است كه گرفتن اشياي متحرك در بی وزنی براي فضانوردان با همان دقت زميني، ضروري است. بنابراين آنها حل اين مشكل را به دانشمندان شان محول کرده اند. چيز جديدي كه آنها اختراع مي كنند كنترل موتور ميانجي ناميده می شود.  كامپيوتري كه درون نخاع كاشته مي شود و با  کنترل هدف مغز و سيگنال هاي ارسالي اش به ماهيچه ها مسير حركت را تصحيح مي كنند.سپس هنگامي كه فضانورد بطور مثال براي گرفتن شيء متحركي دستش را كمي پائين تر مي آورد، اين دستگاه  بدون ايجاد وقفه اصلاحات لازم را انجام خواهد داد. البته در نظر فضانورد اين حركت كاملا طبيعي جلوه مي كند، به طوري كه گويي خود او قصد داشت بازويش را در اين جهت حركت دهد.

 درآینده اين سيستم سربازان را تبديل به تيراندازي هايي مي كند كه هرگز به خطا شليك نمي كنند، هرگز درهنگام پرش به اشتباه برآورد نمي كنند و هرگز به هنگام دويدن در ميدان نبرد تلوتلو نمي خورند.  صاحبان اين دستگاه هاي جديد به زمين چمن مسابقه يورش مي برند و با قابليتي غيرطبيعي در انجام هر بخش از بازي و هر بار تنها در همان اولين حركت، همبازيانشان را مات و مبهوت مي كنند. كساني كه در طول عمرشان هرگز به سازي دست نزده اند، ويولن را برمي دارند و در اولين دفعه به زیبایی خواهند نواخت. مرداني كه هرگز به اردوهاي پيشاهنگي نرفته اند، مي توانند با مهارت يك ماهيگير كاركشته گره بزنند. طولي نمي كشد كه ديگر بدون يكي از اين دستگاه ها نمي توانيد شغلي پيدا كنيد و دولت براي كنترل آن مثل صنايع تلفن-تضمين يك دستگاه براي هر كس- وارد عمل مي شود.

ديگر مفهوم كارگر ماهر از بين خواهد رفت، مفهوم ورزش رقابتي بر باد مي رود و سازندگان بازي هاي تصويري بايد با مشتري هايي سروكله بزنند كه هيچ نقصي در هماهنگي دست و چشم شان ندارند. در واقع با كمك يكي از اين دستگاه ها هر جايي مي توانيد زنده بمانيد، حتي اگر تمدن يك شبه از هم بپاشد.

اما آن روز که ما از قلمرو سازمان دهي كه براساس  تخصصي كردن مهارت ها بود، خارج شویم و به قلمرو تعديل شده، جايي كه هميشه، همه تمام مهارت ها را دارند، برویم ؛ هنوز مشكل مديريت غرايز غيرضروري و ناكارا سر باز مي كند. زماني كه شما داراي غريزه هماهنگ كردن حركت دست و چشم هستيد، چه فعاليت جانشيني مي توانيد انجام دهيد، در حالي كه پيش از آن هماهنگي تان كامل شده است؟ چگونه زماني كه همگان هميشه در يك سطح هستند، كسي مي تواند نيازش به برتري داشتن در برخي مهارت ها را ارضا كند؟

دراینصورت در مقايسه با شهروند امروزي با خطر بزرگتري روبه رو خواهيم شد. چرا كه اگر ميانجي ها خراب شوند آنگاه ميلياردها نفر دوباره از بستن بند كفش هايشان نيز عاجز خواهند بود. درست مثل شهروندان امروزي كه به ندرت ياد مي گيرند چگونه در صحرا زنده بمانند. زیرا آن بخش از مغزشان هرگز مورد استفاده قرار نگرفته است.

آیا  انسان انديشه ورز  Homo Sapien خواهد مرد و انسان تعديل شده Homo Modified زمين را به ارث خواهد برد ؟

رباتهاي شبه انسان

 محققان در آمريكا روبات ساده اى طراحى كرده اند كه مى تواند با استفاده از قطعات يدكى، نمونه هاى عينى خود را توليد كند. هدف بلندمدت اين دانشمندان طراحى روبات هايى متشكل از صدها هزار واحد ابتدايى همانند است كه در صورت از كار افتادن بعضى از قطعات، مى توانند خود را تعمير كنند يا حتى براى انجام وظيفه اى كه برايش تعيين شده خود را بازآرايى كنند يا اينكه اگر لازم باشد براى خود دستيارانى بسازند.اين روبات ها  از سه يا چهار مكعب ساخته مى شوند.هر واحد مجهز به يك كد كوچك كامپيوترى حاوى دستورالعمل ساخت روبات، اتصال هاى الكتريكى براى برقرارى تماس با واحدهاى كنارى و آهن رباهايى براى چسبيدن به ساير واحدهاست.اين مكعب ها مى توانند ضمن چرخش و حركت، واحدهاى تازه را از زمين بردارند، جاى قرار گرفتن آنها را تعيين كنند و آنها را براى ساختن روبات هاى تازه سوار يكديگر كنند.در مدت زمانى كمتر از دو دقيقه، اين روبات ساده مى تواند نمونه عينى خود را توليد كند. نمونه توليد شده قادر است نمونه هاى تازه اى بسازد.اين تنها يك مدل نمايشى از انديشه اى جسورانه است.

مثلاً كاربردهاى فضايى آن را در نظر بگيريد. اگر روباتى را به يكى از اقمار مشترى بفرستيم و روبات بشكند، ماموريت منتفى تلقى مى شود. پس خوب است سيستمى داشته باشيم كه بتواند خود را با شرايط تازه منطبق يا خود را تعمير كند.

دانشمندانى در سراسر دنيا در جست وجوى مولفه هايى براى توسعه روبات هاى اجتماعى پيشرفته هستند، از قبيل سيستم هاى تشخيص احساسات و سيستم هاى بيان احساسات. هر روباتى كه به طور طبيعى با انسان رابطه دارد، نياز دارد تا بتواند حالات و بيان عواطف انسان را تشخيص دهد و احساسات خود را به شكلى كه براى انسان قابل فهم است، بيان كند. يك روبات آزمايشي ساخته شده شبيه سر انسان و گويا است كه داراى پلك ها، چشم ها و لب هاى متحرك است و انواعى از بيان هاى احساسى را براى آن ممكن مى كند. زمانى كه تنها است به نظر غمگين مى رسد، اما زمانى كه وجود چهره يك انسان را درك مى كند، لبخند مى زند. اگر اتومبيل خيلى سريع حركت كند، چهره بيانگر ترس آن هشدار مى دهد كه چيزى اشتباه است. روبات ديگرى علاوه بر سر مى تواند نيم تنه خود را حركت بدهد و بازوهاى خود را تكان بدهد و احساسات خود را نشان بدهد. تكنولوژى با چنان سرعتى پيشرفت مى كند كه برخى نگران هستند كه چه اتفاقى خواهد افتاد، زمانى كه احساسات روبات ها شبيه عواطف ما انسان ها شود.

احتمالاً مهمترين تغييراتى كه در آينده روبات ها چشمگير خواهد بود، افزايش توانايى آنها در استدلال و درك كردن مسائل است. هوش مصنوعى به سرعت از آزمايشگاه هاى دانشگاه ها تا كاربردهاى عملى در صنعت در حال رشد است و روبات ها در حال توسعه هستند تا بتوانند وظايفى را كه نياز به شناخت و درك دارد انجام دهند.