با اينكه تمامي كتب مرجع و آماري، شمار يزيديان را در سراسر جهان بيش از هزار نفر ذكر نكرده اند، نظاميان آمريكايي به اين نتيجه رسيده اند كه تنها در شمال غرب عراق دويست هزار يزيدي زندگي مي كند. در حاشيه غربي كردستان در شمال عراق قومي زندگي مي كنند كه بنابر عقايد مذهبي شان يزيدي خوانده مي شوند.  كلمه يزيدي ربطي به يزيدبن معاويه، خليفه اموي ندارد و محققان آن را برگرفته از واژه ايزد يا يزدان مي دانند. يزيدي ها تاريخ مذهب خود را به چهارهزار سال پيش مي رسانند اما به گفته پژوهشگران، آئين يزيدي در قرن چهاردهم ميلادي در جنوب جلگه بين النهرين پديد آمده است . عقايد يزيدي تلفيقي از مذاهب گوناگون است كه در اين منطقه رواج داشته اند. براي نمونه، آنها مانند زرتشتيان به آئين دوگرايي (ثنويت)، مانند كليميان به قرباني و نذورات، مانند مسيحيان به غسل تعميد و مراسم عشاي رباني و مانند مسلمان سنت ختنه معتقدند. يزيدي ها همواره جمعي بسته بوده اند؛ خود را قومي برگزيده مي دانند، بيگانگان را به ميان خود راه نمي دهند و اعتقادات خود را از ديگران مخفي نگه مي دارند. آنها يكتا پرستند اما بنابر برخي نظريه ها، به وجود شيطان اعتقاد ندارند و همين امر باعث شده است پيروان ساير مذاهب در منطقه براي بدنام كردنشان آنها را «شيطان پرست» بنامند. يزيدي ها داراي دو كتاب مقدسند: اول كتاب "جلوه" كه در آن اصول اعتقادي آنها تشريح شده است و در كتاب ديگري به نام "مصحف رش" (كتاب سياه) مجموعه ادعيه و سرودهاي آنها در ستايش بزرگانشان ثبت شده است. آنها فرشته متصل به حق تعالي را در قالب طاووس مجسم مي بينند و او را «ملك طاووس» مي خوانند. يزيدي ها از فرهنگي پرمايه و غني برخوردارند كه موسيقي در آن نقش برجسته اي ايفا مي كند. پرستش آنها با آداب رنگين و رسومات زيبايي همراه است: سرودخواني جمعي، رقص و سماع به سبك صوفيان، مراسم آبتني و شستشو، افروختن شمع و بخور، نذورات و دعاخواني گروهي براي مردگان و… به علت فشار رژيم سابق عراق بسياري از آنها مجبور به ترك عراق شدند و اينك به عنوان پناهنده در كشورهاي غربي زندگي مي كنند.  (بي بي سي)